EnglishEspañolPolskiNederlands
EnglishEspañolPolskiNederlands

MIĘDZYNARODOWY TYDZIEŃ PRZEBACZENIA I DOSKONAŁEGO POKOJU

Ogólnoświatowy festiwal poświęcony wolności i pokojowi,
które całemu światu niesie uzdrawiająca moc miłości i przebaczenia

Praktykuj przez tydzień, dzień, godzinę lub choćby jedną chwilę włączając się w radosne praktykowanie przebaczenia. Zapomnij o wszystkich urazach, które żywiłeś wobec innych ludzi i całego świata.

Pozbądźmy się naszych żalów! Co było, to było! Puśćmy to wreszcie w niepamięć! Wybaczmy sobie, a zobaczymy, jak świat zmienia się na naszych oczach. Dołącz do nas w cudzie uzdrawiającej mocy miłości i światła Jezusa.

Oto ogłaszam wam tajemnicę: nie wszyscy pomrzemy,
lecz wszyscy będziemy odmienieni. W jednym momencie, w mgnieniu oka…

  • Gdy spojrzysz na swego brata
    z całkowitym przebaczeniem,
    z którego nie wyłączyłeś żadnego błędu
    i w którym nic nie ukrywasz,
    to jakaż pomyłka, której nie mógłbyś przeoczyć,
    może się gdziekolwiek pojawić?
  • Mamy jednego Interpretatora. A poprzez Jego sposób
    posługiwania się symbolami jesteśmy złączeni,
    tak że znaczą one to samo dla nas wszystkich.
    Nasz wspólny język pozwala nam mówić
    do wszystkich naszych braci i wraz z nimi rozumieć,
    że przebaczenie zostało dane nam wszystkim,
    a zatem możemy się ponownie komunikować.
  • Wszystko, co musi być przebaczone,
    to złudzenia, które miałeś za złe swoim braciom.
    W ten sposób nauczysz się,
    że otrzymałeś przebaczenie,
    bo to ty ofiarowałeś im złudzenia.
    W świętej chwili jest to dokonane dla ciebie w czasie,
    aby przynieść ci prawdziwy stan Nieba.
  • Nie ma nic do przebaczenia.
    Nikt nie może skrzywdzić Syna Bożego.
    Jego wina nie ma żadnej przyczyny,
    a ponieważ nie ma przyczyny,
    nie może istnieć.
  • Przebaczyć – to po prostu pamiętać
    tylko miłujące myśli,
    które dałeś w przeszłości,
    i te, które były dane tobie.
    Wszystko inne trzeba zapomnieć.
  • Temu, komu przebaczasz, dana jest moc
    przebaczenia ci twoich złudzeń.
    Poprzez twój dar wolności,
    jest ona dawana tobie.
  • Gdy stajesz się zaniepokojony i tracisz pokój umysłu,
    ponieważ ktoś próbuje rozwiązać swe problemy
    poprzez fantazję, odmawiasz przebaczenia sobie
    takiej samej próby.
    I trzymasz was obu z dala od prawdy i od zbawienia.
    Gdy mu przebaczasz, przywracasz prawdzie to,
    czego obaj jej odmawialiście.
    I ujrzysz przebaczenie tam, gdzie je ofiarowałeś.
  • Jedynym problemem, jaki ci pozostaje,
    jest to, że widzisz odstęp
    między czasem, kiedy przebaczasz,
    a tym, kiedy otrzymasz korzyści
    płynące z zaufania swojemu bratu.
  • Przebaczenie w tym świecie
    jest odpowiednikiem sprawiedliwości Nieba.
    Tłumaczy ono świat grzechu na prosty świat,
    w którym sprawiedliwość może być odzwierciedlana
    zza bramy, za którą leży zupełny brak ograniczeń.
  • Cuda są sczepionymi ogniwami
    łańcucha przebaczenia, który
    – gdy zostaje ukończony –
    staje się Pokutą.
    Pokuta działa cały czas
    i we wszystkich wymiarach czasu.
  • Przebaczenie stanowi odpowiedź na każdy atak.
    W ten sposób atak pozbawiony jest swoich skutków,
    a nienawiści jest dawana odpowiedź w imię miłości.
  • Ten świat ma dużo do zaofiarowania
    dla twego pokoju
    i wiele sposobności do szerzenia
    twego własnego przebaczenia.
    Takie jest jego przeznaczenie dla tych,
    którzy chcą, by zstąpiły na nich pokój i przebaczenie
    i ofiarowały im światło.
  • Czy jesteś niepodatny na atak?
    Jeśli tak, świat jest nieszkodliwy
    w twoich oczach.
    Czy przebaczasz?
    Jeśli tak, świat jest przebaczający,
    bo ty przebaczyłeś mu jego przewinienia,
    a zatem patrzy na ciebie oczyma
    widzącymi tak jak twoje.
  • Tylko złudzenia można przebaczyć,
    a wtedy one znikają.
    Przebaczenie jest wyzwoleniem ze wszystkich złudzeń
    i dlatego nie można przebaczyć jedynie częściowo.
  • Przebaczenie jest wybiórczym pamiętaniem,
    nieopartym na twoim wyborze.
  • Nigdy nie nienawidzisz swego brata
    za jego grzechy, a jedynie za swoje.
    Bez względu na formę, jaką jego grzechy
    wydają się przybierać, przesłania to jedynie fakt,
    że wierzysz, iż są one twoje,
    a zatem zasługują na „słuszny” atak.
    Dlaczego jego grzechy miałyby być grzechami,
    gdybyś nie wierzył, że nie można byłoby
    przebaczyć ich w tobie?
  • W ten sposób przeznaczenie rzeczywistego świata
    łagodnie świta w świadomości,
    by zastąpić cel grzechu i winy.
    Przebaczenie zaś radośnie zmywa to wszystko,
    co stało między twym wizerunkiem siebie samego
    a tym, czym jesteś.
  • Rzeczywisty świat osiąga się po prostu
    poprzez całkowite przebaczenie starego świata
    – tego, który widzisz bez przebaczenia.
  • Jak bardzo chcesz przebaczyć swojemu bratu?
    Jak bardzo pragniesz pokoju
    miast niekończących się sporów,
    nieszczęścia i bólu?
    Te pytania są takie same,
    choć różnią się formą.
  • Śnij o życzliwości swego brata,
    miast rozpamiętywać w swoich snach jego pomyłki.
    Wybierz jego dobre uczynki i słowa,
    by to o nich śnić,
    zamiast zliczać krzywdy, które wyrządził.
    Przebacz mu jego złudzenia
    i podziękuj mu za całą pomoc,
    jakiej ci udzielił.
  • Ze świata przebaczenia Syn Boży
    łatwo unoszony jest do swego domu.
    Tam zaś poznaje, że zawsze
    spoczywał w nim w pokoju.
  • Nic w bezgranicznej miłości
    nie mogłoby potrzebować przebaczenia.
    To zaś, co w świecie jest dobroczynnością,
    ustępuje prostej sprawiedliwości za bramą,
    która otwiera się do Nieba.
  • Duch Święty w tobie
    przebacza wszystko w tobie
    i w twoim bracie.
    Jego błędy otrzymują przebaczenie
    razem z twoimi.
  • Jedynie przebaczenie ofiarowuje cuda.
    Odpust zaś musi być sprawiedliwy dla wszystkich.
  • Uzdrawiać – to scalać. To zaś, co jest całe,
    nie może mieć brakujących części,
    które zatrzymano na zewnątrz.
    Przebaczenie bazuje na rozpoznaniu tego
    i radowaniu się, że nie może być
    pewnych form choroby, dla uzdrowienia których
    cudowi musiałoby brakować mocy.
  • Ty, który chcesz pokoju,
    możesz go znaleźć jedynie
    poprzez pełne przebaczenie.
  • Łaska Boża spoczywa łagodnie
    na przebaczających oczach
    i wszystko, na co spojrzą,
    mówi o Nim patrzącemu.
    Nie może on widzieć zła; niczego w świecie,
    czego trzeba by się lękać,
    i nikogo, kto się odeń różni.
    I tak, jak ich kocha, tak patrzy na siebie
    z miłością i łagodnością.
    Tak samo nie potępia siebie za swoje błędy,
    jak nie przeklina innych.
  • Gdy przebaczysz światu swą winę,
    będziesz od niej wolny.
    Jego niewinność nie żąda twej winy,
    a twoja niewinność
    nie spoczywa na jego grzechach.
  • Grzech jest atakowany przez karę
    i w ten sposób zachowywany.
    Przebaczyć go natomiast
    to zmienić jego stan z błędu na prawdę.
  • Przebaczyć znaczy przeoczyć.
    Patrz zatem poza błąd
    i nie pozwalaj swemu postrzeganiu
    na nim spoczywać,
    bo będziesz wierzył w to, co ono obejmuje.
    Przyjmuj za prawdziwe jedynie to,
    czym twój brat jest,
    jeżeli chciałbyś poznać siebie.
  • Trzymasz przed swymi oczyma
    przedwieczne wspomnienie.
    Ten zaś, kto żyje samymi wspomnieniami,
    jest nieświadomy tego, gdzie się znajduje.
    Przebaczenie jest wielkim wyzwoleniem z czasu.
  • Przyjmij moc poza przebaczeniem
    i poza światem symboli i ograniczeń.
  • W obliczu twego lęku przed przebaczeniem,
    który On postrzega tak wyraźnie,
    jak wyraźnie poznaje,
    że przebaczenie jest wyzwoleniem,
    nauczy cię On pamiętać, że przebaczenie nie jest stratą,
    lecz twym zbawieniem.
    I że w całkowitym przebaczeniu,
    w którym rozpoznajesz,
    iż nie ma nic do przebaczenia,
    zostajesz rozgrzeszony całkowicie.
  • Przebaczenie jest jedyną funkcją,
    która ma znaczenie w czasie.
    Jest środkiem, którym Duch Święty się posługuje,
    by przetłumaczyć wyjątkowość
    z grzechu na zbawienie.
    Przebaczenie jest dla wszystkich.
    Dopiero jednak gdy spoczywa na wszystkich, jest pełne,
    i każda funkcja tego świata jest wraz z nim spełniona.
    Potem czasu już nie ma.
  • Być może nie widzisz roli, jaką przebaczenie odgrywa
    w kładzeniu kresu śmierci i wszystkim przekonaniom wyłaniającym się z oparów winy.
    Grzechy to przekonania, które umieszczasz
    między swym bratem a sobą.
    Ograniczają cię do czasu oraz miejsca
    i dają małą przestrzeń tobie,
    a inną, małą przestrzeń jemu.
  • Przebacz nam nasze złudzenia, Ojcze,
    i pomóż nam przyjąć nasz prawdziwy związek z Tobą,
    w którym nie ma złudzeń
    i do którego żadne nigdy wkroczyć nie mogą.
    Nasz świętość jest Twoją świętością.
    Cóż może w nas być, co potrzebuje przebaczenia,
    skoro Twoja Świętość jest doskonała?
    Sen o zapomnieniu jest jedynie niechęcią,
    by pamiętać Twoje przebaczenie i Twą Miłość.
  • Przebacz bratu wszystkie pozory
    będące jedynie odwiecznymi lekcjami,
    których nauczyłeś siebie o grzeszności w tobie.
    Słysz tylko jego wołanie
    o miłosierdzie i wyzwolenie od wszystkich
    napawających lękiem wizerunków,
    jakie on zachowuje o tym,
    czym jest i czym ty musisz być.
  • Cuda są naturalnymi znakami przebaczenia.
    Dzięki cudom przyjmujesz Boże przebaczenie
    poprzez szerzenie go ku innym.
  • Musisz przebaczyć Synowi Bożemu całkowicie.
    W przeciwnym wypadku zatrzymasz
    wizerunek samego siebie, który nie jest cały,
    i nadal będziesz lękał się spojrzeć do wnętrza
    i odnaleźć tam ucieczkę przed wszystkimi bożkami.
    Zbawienie bazuje na wierze, że nie może być
    pewnych form winy, których nie możesz przebaczyć.
    Nie może być zatem widoków,
    które zastąpiły prawdę o Synu Bożym.
  • Ci, którym przebaczono, są środkami Pokuty.
    Przepełnieni duchem, w zamian przebaczają.
    Wyzwoleni muszą złączyć się
    w wyzwalaniu swych braci,
    ponieważ to jest planem Pokuty.
  • Gniew nie jest nigdy uzasadniony.
    Atak nie ma podstaw.
    To tu rozpoczyna się ucieczka przed lękiem
    i zostanie uczyniona całkowitą.
    Tu rzeczywisty świat dany jest
    w zamian za sny o przerażeniu.
    Na tym bowiem opiera się przebaczenie
    i jest ono po prostu naturalne.
  • Przebacz przeszłości i pozwól jej przeminąć,
    bo już przeminęła.
    Nie stoisz już dłużej na ziemi
    leżącej pomiędzy światami.
    Zaszedłeś dalej i dotarłeś do świata
    leżącego u bramy Niebios.
    Nie ma utrudnienia dla Woli Boga
    ani nie ma żadnej potrzeby,
    byś ponownie powtarzał podróż,
    która się dawno skończyła.
  • Przebaczenia nie można odmówić tylko trochę.
    Nie jest też możliwe, by atakować za to,
    kochać za tamto,
    i rozumieć przebaczenie.
  • Nie daj się oszukać co do znaczenia
    utrwalonego przekonania, że pewne pozory
    są trudniejsze do przeoczenia niż inne.
    Oznacza to zawsze, że myślisz,
    iż przebaczenie musi być ograniczone.
    I postawiłeś sobie za cel częściowe odpuszczenie
    i ograniczoną ucieczkę przed
    poczuciem winy dla siebie. Czym może to być,
    jeżeli nie fałszywym przebaczeniem sobie i wszystkim,
    którzy zdają się oddzielni od ciebie?
  • Gdybyś tylko znał chwalebny cel leżący poza przebaczeniem,
    nie trzymałbyś się żadnej myśli niezależnie od tego,
    jak lekki wydawałby się na niej dotyk zła.
    Rozumiałbyś bowiem, jak wielki jest koszt
    zatrzymywania czegokolwiek, czego Bóg nie dał,
    w umysłach, które mogą kierować dłonią,
    by błogosławiła i prowadziła Syna Bożego
    do domu jego Ojca.
  • Przebaczenie usuwa to, co dzieli cię od twego brata.
    Jest życzeniem, abyś był z nim złączony, a nie osobny.
  • Zbawienie jest zaiste paradoksem!
    Czymże mogłoby być,
    jak nie szczęśliwym snem?
    Prosi cię jedynie o to,
    być przebaczył to, czego nie ma,
    i nie patrzył na to, co nierzeczywiste,
    jak na rzeczywistość.
  • W snach o morderstwie i ataku jesteś ofiarą
    w konającym ciele, które zgładzono.
    W przebaczających snach
    nikt nie jest natomiast proszony o to,
    by zostać ofiarą i tym, kto cierpi.
    Są to szczęśliwe sny, które cud
    wymienia za twoje własne.
    Nie prosi cię, byś wytworzył jakiś inny,
    a tylko o to, abyś ujrzał, że to ty wytworzyłeś ten,
    który chciałbyś zamienić na sny o przebaczeniu.
  • Cud jest uniwersalnym błogosławieństwem
    płynącym od Boga przeze mnie
    do wszystkich moich braci.
    Przywilejem tych, którym przebaczono,
    jest przebaczać.
  • Przebaczenie jest uzdrowieniem
    postrzegania oddzielenia.
    Prawidłowe postrzeganie twego brata jest konieczne,
    ponieważ umysły postanowiły widzieć się jako oddzielne.
    Duch zna Boga całkowicie.
  • Nikt nie przebacza, chyba że wierzył w grzech
    i nadal wierzy, iż za wiele rzeczy
    musi otrzymać przebaczenie.
    Przebaczenie staje się w ten sposób środkiem,
    za pomocą którego uczy się,
    że nie uczynił niczego,
    co wymagałoby przebaczenia.
  • Cud przebacza, ponieważ przedstawia sobą to,
    co jest poza przebaczeniem i jest prawdziwe.
    Jakże nieroztropne i niepoczytalne jest myślenie,
    że cud ograniczają prawa,
    które on przyszedł odczynić!
  • Przebaczenie tkwi w komunikacji tak pewnie,
    jak potępienie tkwi w winie.
  • Jesteś jednak proszony po prostu o to,
    byś widział przebaczenie jako
    naturalną reakcję na strapienie,
    które bazuje na błędzie,
    a zatem woła o pomoc.
  • Przebaczenie obraca świat grzechu w świat chwały,
    który jest przecudny do oglądania.
    Każdy kwiat lśni w świetle,
    a każdy ptak śpiewa radość Nieba.
    Nie ma tu smutku i nie ma rozstania,
    ponieważ wszystko otrzymało zupełne przebaczenie.
    To zaś, co otrzymało przebaczenie,
    musi się złączyć, gdyż nic nie znajduje się pomiędzy,
    by trzymać to oddzielnym i z dala od siebie.
  • Rzeczywisty świat jest stanem umysłu,
    w którym przebaczenie widzi się
    jako jedyne przeznaczenie świata.
    Jego celem nie jest lęk, bo staje się nim
    ucieczka przed poczuciem winy.
    Wartość przebaczenia zostaje postrzeżona
    i zajmuje miejsce bożków,
    których już nie poszukujemy,
    gdyż ich „dary” nie są nam już drogie.
  • Przebaczenie zawsze spoczywa na tym,
    który je ofiarowuje,
    dopóki nie ujrzy siebie jako
    niepotrzebującego go już dłużej.
    I w ten sposób przywrócony zostaje
    do swej prawdziwej funkcji tworzenia,
    którą jego przebaczenie mu ponownie ofiarowuje.
  • Czy możesz sobie wyobrazić,
    jak pięknie będą wyglądali dla ciebie ci,
    którym przebaczyłeś?
    W żadnej fantazji nigdy jeszcze
    nie widziałeś czegoś tak cudownego.
    Nic z tego, co tu widzisz, we śnie, czy na jawie,
    nie oddaje nawet w przybliżeniu tej cudowności.
Gdy spojrzysz na swego brata
z całkowitym przebaczeniem,
z którego nie wyłączyłeś żadnego błędu
i w którym nic nie ukrywasz,
to jakaż pomyłka, której nie mógłbyś przeoczyć,
może się gdziekolwiek pojawić?
Mamy jednego Interpretatora. A poprzez Jego sposób
posługiwania się symbolami jesteśmy złączeni,
tak że znaczą one to samo dla nas wszystkich.
Nasz wspólny język pozwala nam mówić
do wszystkich naszych braci i wraz z nimi rozumieć,
że przebaczenie zostało dane nam wszystkim,
a zatem możemy się ponownie komunikować.
  • Zapraszamy na cykl seminariów i warsztatów traktujących o tym, jak uwolnić nasze umysły i ciała z przyziemnej niewoli czasu i przestrzeni.
  • „Tak, czas specjalnie dostosowano do tego wydarzenia…”
  • Pojawią się tu kwantowi uzdrowiciele ze wszystkich zakątków czasu oraz goście zaproszeni spoza horyzontu wydarzeń.
  • Zaprezentują się zespoły muzyczne, orkiestry i grupy muzyków z całego świata.
  • Zewsząd, nawet z samego Nieba, przybędą chóry i towarzystwa śpiewacze.
  • Odbędzie się tu wystawa sztuk wizualnych, poświęcona przemianie, która zachodzi w nas i na całym świecie.

I ujrzałem niebo nowe i ziemię nową,
bo pierwsze niebo i pierwsza ziemia przeminęły…

PRZEBACZENIE JEST KLUCZEM
DO ŻYCIA WIECZNEGO

To właśnie twoje przebaczenie przyprowadzi świat ciemności do światła. Przez twoje przebaczenie prawda o tobie powróci do twej pamięci. A zatem w twoim przebaczeniu zawiera się twoje zbawienie. Otwórz dziś oczy i ujrzyj radosny świat bezpieczeństwa i pokoju. Przebaczenie jest środkiem, za pomocą którego przychodzi on, by zająć miejsce piekła. Powstaje w cichości, by powitać nasze oczy, a twe serce wypełnić głębokim spokojem, podczas gdy przedwieczna prawda, wiecznie nowonarodzona, rodzi się w twym umyśle. Tego, co sobie wtedy przypomnisz, nie można opisać. Jednak właśnie to ofiarowuje ci zbawienie.